مونتاژ ابررایانه چینی در فضا
- مشخصات
- مجموعه: مقالات
- منتشر شده در دوشنبه, 30 ارديبهشت 1404 04:30
- نگارش یافته توسط Super User
- تعداد بازدید: 538
مونتاژ ابررایانه چینی در فضا
به گزارش Space News، چین 12 ماهواره اول از شبکهای برنامهریزیشده شامل 2800 ماهواره ابرکامپیوتر مداری را به فضا پرتاب کرده است. این ماهوارهها که توسط شرکت ADA Space، آزمایشگاه ژیجیانگ (Zhijiang Laboratory) و منطقه فناوری پیشرفته نیجیانگ (Neijang High-Tech Zone) ساخته شدهاند، قادر خواهند بود دادههای جمعآوریشده را پردازش کنند و نیازی به ایستگاههای زمینی برای پردازش این دادهها نخواهند داشت.
این ماهوارهها بخشی از برنامه «Star Compute» شرکت ADA Space هستند و به عنوان اولین بخش از آنچه «Three-Body Computing Constellation» نامیده میشود، معرفی شدهاند. هر یک از این 12 ماهواره مجهز به یک مدل هوش مصنوعی با 8 میلیارد پارامتر بوده و قادر به اجرای 744 ترافلاپس عملیات در ثانیه (TOPS) هستند که این عدد نشاندهنده توان پردازش هوش مصنوعی آنها است. به طور کلی، ADA Space اعلام کرده است که این ماهوارهها میتوانند 5 پتافلاپس عملیات در ثانیه (POPS) را مدیریت کنند. برای مقایسه، یک کامپیوتر Microsoft Copilot PC تنها به 40 ترافلاپس عملیات در ثانیه نیاز دارد. به گفته دولت چین، هدف نهایی این پروژه ایجاد شبکهای متشکل از هزاران ماهواره با توانایی دستیابی به 1000 POPS است.
چین مونتاژ ابرکامپیوتر خود در فضا را آغاز کرد
ماهوارهها از طریق لیزر با سرعتی تا 100 گیگابیت در ثانیه با یکدیگر ارتباط برقرار میکنند و بین خود 30 ترابایت فضای ذخیرهسازی را به اشتراک میگذارند. ماهوارههایی که هفته گذشته پرتاب شدند، دارای محمولههای علمی مانند یک آشکارساز قطبش پرتو ایکس برای شناسایی پدیدههای کیهانی کوتاهمدت مانند انفجارهای پرتو گاما هستند. این ماهوارهها همچنین توانایی تولید دادههای دیجیتال سهبعدی دوقلو (3D digital twin) را دارند که میتوان از آنها برای اهدافی مانند پاسخ به وضعیتهای اضطراری، بازیسازی، و گردشگری استفاده کرد.
مزایای داشتن یک ابرکامپیوتر فضا
به گفته روزنامه South China Morning Post، ارتباطات ماهوارهای سنتی کند هستند و «کمتر از 10 درصد» از دادههای ماهوارهای به زمین منتقل میشوند؛ به دلیل عواملی مانند پهنای باند محدود و دردسترسبودن ایستگاههای زمینی. جاناتان مکداول، تاریخنگار فضایی و ستارهشناس در دانشگاه هاروارد، به این روزنامه گفته است: مرکزهای داده مداری میتوانند از انرژی خورشیدی استفاده کرده و گرمای خود را به فضا منتقل کنند که نیازهای انرژی و ردپای کربنی را کاهش میدهد. وی همچنین افزود که ایالات متحده و اروپا نیز میتوانند پروژههای مشابهی را در آینده انجام دهند