مونتاژ ابررایانه چینی در فضا

مشخصات

مجموعه: مقالات

منتشر شده در دوشنبه, 30 ارديبهشت 1404 04:30

نگارش یافته توسط Super User

تعداد بازدید: 458

مونتاژ ابررایانه چینی در فضا

به گزارش Space News، چین 12 ماهواره اول از شبکه‌ای برنامه‌ریزی‌شده شامل 2800 ماهواره ابرکامپیوتر مداری را به فضا پرتاب کرده است. این ماهواره‌ها که توسط شرکت ADA Space، آزمایشگاه ژیجیانگ (Zhijiang Laboratory) و منطقه فناوری پیشرفته نیجیانگ (Neijang High-Tech Zone) ساخته شده‌اند، قادر خواهند بود داده‌های جمع‌آوری‌شده را پردازش کنند و نیازی به ایستگاه‌های زمینی برای پردازش این داده‌ها نخواهند داشت.

این ماهواره‌ها بخشی از برنامه «Star Compute» شرکت ADA Space هستند و به عنوان اولین بخش از آنچه «Three-Body Computing Constellation» نامیده می‌شود، معرفی شده‌اند. هر یک از این 12 ماهواره مجهز به یک مدل هوش مصنوعی با 8 میلیارد پارامتر بوده و قادر به اجرای 744 ترافلاپس عملیات‌ در ثانیه (TOPS) هستند که این عدد نشان‌دهنده توان پردازش هوش مصنوعی آن‌ها است. به طور کلی، ADA Space اعلام کرده است که این ماهواره‌ها می‌توانند 5 پتافلاپس عملیات در ثانیه (POPS) را مدیریت کنند. برای مقایسه، یک کامپیوتر Microsoft Copilot PC تنها به 40 ترافلاپس عملیات‌ در ثانیه نیاز دارد. به گفته دولت چین، هدف نهایی این پروژه ایجاد شبکه‌ای متشکل از هزاران ماهواره با توانایی دستیابی به 1000 POPS است.

چین مونتاژ ابرکامپیوتر خود در فضا را آغاز کرد
ماهواره‌ها از طریق لیزر با سرعتی تا 100 گیگابیت در ثانیه با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند و بین خود 30 ترابایت فضای ذخیره‌سازی را به اشتراک می‌گذارند. ماهواره‌هایی که هفته گذشته پرتاب شدند، دارای محموله‌های علمی مانند یک آشکارساز قطبش پرتو ایکس برای شناسایی پدیده‌های کیهانی کوتاه‌مدت مانند انفجارهای پرتو گاما هستند. این ماهواره‌ها همچنین توانایی تولید داده‌های دیجیتال سه‌بعدی دوقلو (3D digital twin) را دارند که می‌توان از آن‌ها برای اهدافی مانند پاسخ به وضعیت‌های اضطراری، بازی‌سازی، و گردشگری استفاده کرد.

مزایای داشتن یک ابرکامپیوتر فضا
به گفته روزنامه South China Morning Post، ارتباطات ماهواره‌ای سنتی کند هستند و «کمتر از 10 درصد» از داده‌های ماهواره‌ای به زمین منتقل می‌شوند؛ به دلیل عواملی مانند پهنای باند محدود و دردسترس‌بودن ایستگاه‌های زمینی. جاناتان مک‌داول، تاریخ‌نگار فضایی و ستاره‌شناس در دانشگاه هاروارد، به این روزنامه گفته است: مرکزهای داده مداری می‌توانند از انرژی خورشیدی استفاده کرده و گرمای خود را به فضا منتقل کنند که نیازهای انرژی و ردپای کربنی را کاهش می‌دهد. وی همچنین افزود که ایالات متحده و اروپا نیز می‌توانند پروژه‌های مشابهی را در آینده انجام دهند

دستیار هوش مصنوعی OpenAI رونمای شد

مشخصات

مجموعه: مقالات

منتشر شده در شنبه, 28 ارديبهشت 1404 04:38

نگارش یافته توسط Super User

تعداد بازدید: 439

دستیار هوش مصنوعی OpenAI رونمای شد

OpenAI امروز اعلام کرد که پیش‌نمایشی تحقیقاتی از Codex (کدکس)، پیشرفته‌ترین دستیار هوش مصنوعی برنامه‌نویسی شرکت را منتشر می‌کند. Codex مبتنی بر codex-1 است، نسخه‌ای از مدل استدلال هوش مصنوعی o3 شرکت که برای انجام وظایف مهندسی نرم‌افزار بهینه شده است. OpenAI می‌گوید codex-1 کدهای دقیق‌تر نسبت به o3 تولید می‌کند، به دستورالعمل‌ها پایبند است و به صورت تکراری کدهای خود را آزمایش می‌کند تا نتایج موفقیت‌آمیز به دست آورد.

نحوه استفاده کاربران از Codex در ChatGPT
دستیار Codex در یک کامپیوتر مجازی ایزوله شده در فضای ابری اجرا می‌شود. با اتصال به GitHub، محیط Codex می‌تواند از قبل با مخازن کد شما بارگذاری شود. OpenAI می‌گوید این دستیار هوش مصنوعی برنامه‌نویسی بین 1 تا 30 دقیقه زمان نیاز دارد تا ویژگی‌های ساده را بنویسد، اشکالات را رفع کند، به سوالات درباره کدهای شما پاسخ دهد، تست‌ها را اجرا کند و همچنین وظایف دیگری را انجام دهد.

OpenAI اعلام کرده است که Codex قادر است همزمان چندین وظیفه مهندسی نرم‌افزار را انجام دهد و کاربران را از دسترسی به کامپیوتر و مرورگر خود در حین اجرای آن محدود نمی‌کند. Codex از امروز برای مشترکان ChatGPT Pro، Enterprise و Team در دسترس قرار می‌گیرد. OpenAI می‌گوید کاربران در ابتدا به Codex بصورت گسترده دسترسی خواهند داشت اما در هفته‌های آینده محدودیت‌هایی برای استفاده از این ابزار اعمال خواهد شد. سپس کاربران می‌توانند اعتبارهای اضافی برای استفاده بیشتر از Codex خریداری کنند. OpenAI قصد دارد به زودی دسترسی Codex را برای کاربران ChatGPT Plus و Edu نیز فراهم کند.

رشد و رقابت در بازار ابزارهای هوش مصنوعی برنامه‌نویسی
ابزارهای هوش مصنوعی بین مهندسان نرم‌افزار که به نام vibe coders شناخته می‌شوند، در ماه‌های اخیر محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند. مدیران عامل گوگل و مایکروسافت ادعا می‌کنند که حدود 30 درصد از کدهای شرکت‌هایشان اکنون توسط هوش مصنوعی نوشته می‌شود. در بهمن ماه، Anthropic ابزار برنامه‌نویسی هوش مصنوعی خود به نام Claude Code را منتشر کرد و در فروردین گوگل دستیار برنامه‌نویسی هوش مصنوعی Gemini Code Assist را با قابلیت‌های بیشتر به‌روزرسانی کرد.

تمام این پیشرفت‌ها در حوزه vibe coding باعث شده است که شرکت‌های فعال در این زمینه از سریع‌ترین کسب‌وکارهای فناوری باشند. Cursor، یکی از محبوب‌ترین ابزارهای برنامه‌نویسی هوش مصنوعی، در اردیبهشت به درآمد سالانه حدود 300 میلیون دلار رسید و گفته می‌شود که در حال جذب سرمایه جدید با ارزش‌گذاری 9 میلیارد دلار است.

هدف OpenAI در بازار ابزارهای برنامه‌نویسی هوش مصنوعی
اکنون OpenAI نیز می‌خواهد سهمی از این بازار داشته باشد. گزارش شده است که OpenAI قراردادی برای خرید Windsurf (توسعه‌دهنده یک پلتفرم محبوب دیگر برنامه‌نویسی هوش مصنوعی) به مبلغ 3 میلیارد دلار بسته است. رونمایی Codex به وضوح نشان می‌دهد که OpenAI در حال توسعه ابزارهای برنامه‌نویسی هوش مصنوعی خود است.

کاربران دارای دسترسی به Codex می‌توانند این ابزار را در نوار کناری ChatGPT پیدا کنند و با تایپ درخواست و کلیک روی دکمه Code، وظایف جدید برنامه‌نویسی را به دستیار محول کنند. همچنین می‌توانند سوالاتی درباره کدهای خود بپرسند و با کلیک روی دکمه Ask پاسخ دریافت کنند. زیر نوار درخواست، کاربران می‌توانند وظایف دیگر محول شده به Codex را مشاهده و روند پیشرفت آن‌ها را دنبال کنند.

چشم‌انداز OpenAI برای دستیاران برنامه‌نویسی هوش مصنوعی
در جلسه‌ای پیش از رونمایی Codex، جاش توبین مدیر تحقیقات دستیاران OpenAI، گفت که شرکت در نهایت می‌خواهد دستیاران برنامه‌نویسی هوش مصنوعی خود را به عنوان هم‌تیمی‌های مجازی معرفی کند که به صورت خودکار وظایفی را انجام می‌دهند که مهندسان انسانی ساعت‌ها یا حتی روزها برای انجام آن‌ها زمان صرف می‌کنند. OpenAI ادعا می‌کند که در حال حاضر از Codex برای کاهش وظایف تکراری، ساختاردهی ویژگی‌های جدید و تهیه پیش‌نویس مستندات به صورت داخلی استفاده می‌کند.

الکساندر امبریکوس مدیر محصول OpenAI می‌گوید، بخش زیادی از کارهای ایمنی انجام شده روی مدل o3 شرکت، برای Codex نیز اعمال می‌شود. در یک پست وبلاگی، OpenAI اعلام کرده است که Codex به طور قابل اعتماد درخواست‌های توسعه نرم‌افزارهای مخرب را رد می‌کند. علاوه بر این، Codex در محیطی ایزوله و بدون دسترسی به اینترنت گسترده یا رابط‌های برنامه‌نویسی خارجی فعالیت می‌کند. این محدودیت‌ها خطر استفاده نادرست از Codex را کاهش می‌دهد اما ممکن است کاربرد آن را نیز محدود کند.

شایان ذکر است که دستیاران برنامه‌نویسی هوش مصنوعی، مانند تمام سیستم‌های تولیدی هوش مصنوعی امروزی، مستعد اشتباه هستند. مطالعه‌ای اخیر از مایکروسافت نشان داده است که مدل‌های پیشرو در صنعت مانند Claude 3.7 Sonnet و o3-mini در رفع اشکال نرم‌افزار به طور قابل اعتماد موفق نبوده‌اند. با این حال، این موضوع ظاهراً از هیجان سرمایه‌گذاران نسبت به این ابزارها نمی‌کاهد.

OpenAI همچنین در حال به‌روزرسانی Codex CLI، دستیار برنامه‌نویسی متن‌باز شرکت که اخیراً منتشر شده و در ترمینال اجرا می‌شود، با نسخه‌ای از مدل o4-mini می‌باشد که برای مهندسی نرم‌افزار بهینه شده است. این مدل اکنون به صورت پیش‌فرض در Codex CLI فعال است و در API OpenAI با هزینه 1.50 دلار برای هر یک میلیون توکن ورودی (حدود 750 هزار کلمه، بیشتر از کل مجموعه کتاب‌های ارباب حلقه‌ها) و 6 دلار برای هر یک میلیون توکن خروجی در دسترس است.

رونمایی از Codex نشان‌دهنده تازه‌ترین اقدام OpenAI در جهت توسعه ChatGPT از طریق محصولات جانبی، فراتر از چت‌بات شناخته‌شده آن است. در سال گذشته، این شرکت امکان دسترسی اولویت‌دار به پلتفرم ویدیویی هوش مصنوعی Sora، دستیار تحقیقاتی Deep Research و دستیار مرور وب Operator را به عنوان مزایای ویژه برای مشترکان ارائه کرده است.

معماری بدون سرور چیست؟

مشخصات

مجموعه: مقالات

منتشر شده در یکشنبه, 29 ارديبهشت 1404 16:49

نگارش یافته توسط Super User

تعداد بازدید: 466

معماری بدون سرور چیست؟

معماری فارغ از سرور (Serverless)، یک الگوی معماری توسعه برنامه‌های کاربردی است که در آن توسعه‌دهندگان نیازی به مدیریت زیرساخت سرور ندارند. در این معماری، برنامه‌ها به‌صورت کدهای کوتاه و قابل تحویل تعریف می‌شوند که به آن‌ها تابع (Function) گفته می‌شود. این توابع به‌صورت خودکار در یک محیط اجرایی میزبانی می‌شوند و زمانی که درخواستی برای اجرای آن‌ها ارسال می‌شود، اجرا می‌شوند. مزیت اصلی معماری فارغ از سرور این است که توسعه‌دهندگان مجبور نیستند بخشی از وقت خود را صرف نظارت و مدیریت بر زیرساخت سرور کنند. زیرساخت سرور توسط ارائه‌دهنده سرویس ابری مدیریت می‌شود و توابع به‌صورت خودکار مقیاس‌پذیر می‌شوند؛ به این معنی که در صورت افزایش بار، تعداد نمونه‌های تابع افزایش می‌یابد تا فرآیند پردازش درخواست‌ها بدون مشکل انجام شود و در صورت کاهش بار، تعداد نمونه‌های تابع کاهش می‌یابد تا نحوه استفاده از منابع به‌شکل بهینه انجام شود. مزیت دیگر الگوی فارغ از سرور این است که هزینه‌های مرتبط با عملیات زیرساخت و نگه‌داری از سرور کاهش می‌یابد، زیرا مصرف‌کنندگان تنها بر مبنای مدت زمانی که تابع یا سرویس فعال بوده و از آن استفاده کرده‌اند، هزینه مربوطه را پرداخت می‌کنند. علاوه بر این، هنگامی که سرویس فعال نیست، ترافیکی را به خود اختصاص نمی‌دهد که نقش مهمی در حفظ پهنای باند و کاهش مصرف انرژی دارد. با این حال، معماری فارغ از سرور برای همه برنامه‌ها مناسب نیست و در برخی موارد نباید از آن استفاده کرد. برای برنامه‌هایی که نیاز به پایداری بالا، زمان اجرای طولانی و منظم یا کنترل دقیق بر منابع سروری دارند، ممکن است معماری فارغ از سرور مناسب نباشد. همچنین، در مورد برنامه‌هایی که مبتنی بر الگوواره اجرای دائمی (Persistent Execution) هستند، معماری فارغ از سرور پاسخ‌گو نیست.
معماری فارغ از سرور چیست؟
معماری فارغ از سرور یک مدل کاملا محاسباتی متمرکز است که توسعه‌دهندگان تنها روی کدنویسی برنامه‌ها و سرویس‌های وب‌محور متمرکز می‌شوند و درگیر جزئیات مرتبط با زیرساخت مانند بارگذاری، مقیاس‌پذیری، توزیع و مدیریت منابع سرور نمی‌شوند، زیرا تمامی این فرآیندها بر عهده ارائه سرویس‌دهنده خواهد بود. در معماری مذکور، برنامه‌ها به‌صورت توابع (Functions) پیاده‌سازی می‌شوند. هر تابع یک قطعه کد است که وظیفه مشخصی را انجام می‌دهد. این توابع زمانی که کاربران نیاز دارند، به‌شکل خودکار در دسترس آن‌ها قرار گرفته و وضعیت فعال پیدا می‌کنند؛ به این صورت که در حافظه اصلی سرور قرار می‌گیرند. به‌طور معمول، این توابع در یک محیط اجرایی مجازی مانند یک کانتینر مستقر می‌شوند و پس از اتمام وظیفه به حالت غیرفعال بازمی‌گردند.

تاریخچه معماری فارغ از سرور
مفهوم فارغ از سرور نسبتا جدید است و در چند سال اخیر مورد توجه توسعه‌دهندگان و صنعت فناوری اطلاعات قرار گرفته است. برای درک بهتر این مفهوم اجازه دهید تاریخچه مختصری از این فناوری را بررسی کنیم.

مفهوم Utility Computing: در دهه 60 میلادی، ایده ارائه منابع محاسباتی به‌صورت سرویسی شبیه به خدمات آب، برق و گاز مورد بحث قرار گرفت. این مفهوم، رایانش همگانی (Utility Computing) نام گرفت و به معنای ارائه منابع محاسباتی بر مبنای الگویی مشابه برق و گاز است. به این معنا که سرویس‌ها همیشه در دسترس قرار دارند، اما تنها زمانی که از آن‌ها استفاده کنید، هزینه مربوطه را پرداخت خواهید کرد.
تکنولوژی مجازی‌سازی: با ظهور تکنولوژی مجازی‌سازی در دهه 60 و 70 میلادی، قابلیت استفاده بهینه از منابع سخت‌افزاری در محیط‌های ابری به‌وجود آمد. این تکنولوژی اجازه داد تا ماشین‌های مجازی تعریف شوند و به توسعه‌دهندگان کمک کرد تا برنامه‌های خود را بر روی آن‌ها اجرا کنند.
متن‌باز و دوآپس (DevOps): با ظهور پررنگ نرم‌افزارهای متن‌باز و روش‌های چابک (Agile) و دوآپس در دهه 90 و 2000 میلادی، توسعه‌دهندگان به‌شکل سریع و کارآمدتری برنامه‌های خود را توسعه داده و مستقر کردند. به‌طوری‌که توانستند در زمان کوتاه‌تری به نیازهای نرم‌افزارهای کاربردی کسب‌وکارها پاسخ دهند.
Baas سرنام Backend as a Service: در دهه 2000 میلادی، برای اولین بار مفهوم بک‌اند به‌عنوان سرویس به دنیای فناوری اطلاعات وارد شد. BaaS به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا بخش‌های زیرساختی مانند پایگاه داده، ذخیره‌سازی و احراز هویت را به‌صورت آماده مورد استفاده قرار دهند و درگیر پیاده‌سازی آن‌ها نشوند. این حذف نیاز به توسعه و مدیریت بخش‌های کلیدی، باعث شد تا تمرکز بر روی توسعه برنامه اصلی قرار بگیرد.
FaaS سرنام Function as a Service: در سال 2014 مفهوم دیگری تحت عنوان تابع به‌عنوان سرویس و در پی آن فارغ از سرور پدید آمدند. با رشد سرویس‌های ابرمحوری مثل وب‌سرویس‌های آمازون مبتنی بر لامبدا (Lambda)، امکان توسعه و اجرای توابع کوچک بدون نیاز به مدیریت سرورها و زیرساخت‌های مربوطه به‌وجود آمد. مدل‌های مذکور به توسعه‌دهندگان اجازه دادند تا تمرکز خود را بر روی کد و منطق برنامه بگذارند، اما دغدغه‌ای در مورد جزئیات زیرساختی مثل ظرفیت سرور، مقیاس‌پذیری و مدیریت منابع نداشته باشند.
رشد صنعت Serverless: در سال‌های بعدی، سرویس‌های فارغ از سرور در ابرهایی مثل AWS Lambda، Microsoft Azure Functions و Google Cloud Functions گسترش یافتند و تعدادی از شرکت‌های نوآور کوچک و بزرگ شروع به استفاده از این فناوری کردند. الگوواره فارغ از سرور به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تا برنامه‌هایی را طراحی و پیاده‌سازی کنند که به‌صورت خودکار به رخدادها واکنش نشان می‌دهند و قابلیت مقیاس‌پذیری را دارند.
به‌طور خلاصه، فارغ از سرور یک الگوی معماری است که توسعه‌دهندگان را از رسیدگی به جزئیات زیرساختی مربوط به سرورها و مدیریت آن‌ها بی‌نیاز می‌کند. این الگوی معماری با استفاده از تکنولوژی‌هایی مانند توابع کوچک و ایجاد رویدادها، توسعه برنامه‌ها را ساده‌تر و کارآمدتر می‌کند.

معماری فارغ از سرور چه مزایایی دارد؟
برخی از مزایای کلیدی فناوری فوق به‌شرح زیر هستند:

مقیاس‌پذیری خودکار: سرویس‌دهنده فارغ از سرور به‌صورت خودکار مقیاس‌پذیری برنامه‌ها را مدیریت می‌کند. با افزایش ترافیک و درخواست‌ها، تعداد نمونه‌های تابع افزایش می‌یابد تا بتوانند به درخواست‌ها مبنی بر افزایش بار رسیدگی کنند. در این‌جا، محدودیتی برای فراخوانی توابع وجود ندارد که یکی از مزایای کلیدی معماری مذکور است.
هزینه کمتر: در معماری فارغ از سرور تنها هزینه‌ای که باید پرداخت شود، هزینه استفاده و اجرای توابع است. هیچ هزینه‌ای برای نگه‌داری و مدیریت سرورها در زمان‌های غیرفعال وجود ندارد.
انعطاف‌پذیری: توسعه‌دهندگان می‌توانند توابع را به‌صورت مستقل توسعه داده و مدیریت کنند. همچنین، می‌توانند از خدمات و سرویس‌های ابری موجود در پلتفرم‌های فارغ از سرور استفاده کنند تا قابلیت‌های اضافی مانند ذخیره‌سازی داده‌ها، پیام‌رسانی و تحلیل‌های پیش‌گویانه را به برنامه‌های خود اضافه کنند.
چه نوع برنامه‌هایی را می‌توان با استفاده از معماری فارغ از سرور توسعه داد؟
معماری فارغ از سرور قابلیت توسعه برنامه‌های مختلف را فراهم می‌کند. با استفاده از این معماری، می‌توانید برنامه‌هایی را توسعه دهید که نیازمندی‌های محاسباتی کوچک و محدودی دارند و به‌صورت پراکنده و متناوب فعالیت می‌کنند. برخی از برنامه‌هایی که می‌توان با استفاده از معماری فارغ از سرور توسعه داد به‌شرح زیر است:

برنامه‌های وب: می‌توانید برنامه‌های وب کوچک را با استفاده از توابع فارغ از سرور پیاده‌سازی کنید. این فرآیند شامل ساخت برنامه‌های وب ساده، رابط‌های برنامه‌نویسی (APIs)، بک‌اند‌های سمت سرور و سرویس‌های وب محدود است.
پردازش داده‌ها: می‌توانید برنامه‌هایی را برای پردازش داده‌های محلی یا داده‌های ذخیره‌شده در سرویس‌های ابری توسعه دهید. از جمله این برنامه‌ها باید به تحلیل داده‌ها، پردازش تصویر، پردازش صوتی و هوش مصنوعی محدود اشاره کرد.
رویدادها و جریان‌ها: معماری فوق برای پاسخ به رویدادها و جریان‌های زمانی مانند تغییرات در پایگاه داده، وقوع رویدادهای خارجی مانند ارسال ایمیل یا پیام‌های شبکه‌های اجتماعی و غیره بسیار مناسب هستند. به‌طوری که اجازه می‌دهد توسعه‌دهندگان، برنامه‌نویسی شبکه‌های اجتماعی را به‌گونه‌ای انجام دهند که هر زمان یک کاربر برای دیگری پیامی را ارسال کرد، به‌صورت لحظه‌ای آن‌را مشاهده کند.
پشتیبانی: می‌توانید برنامه‌هایی را برای انجام کارهای پشتیبانی مانند ارسال اعلان‌ها، زمان‌بندی وظایف و مدیریت چرخه کاری توسعه دهید.
برنامه‌های موبایل: با استفاده از معماری فوق می‌توانید بخش‌هایی از برنامه‌های موبایل را پیاده‌سازی کنید که به‌صورت آنی به سرویس‌های ابری متصل شوند.

Server ،Fully Managed و Serverless چه تفاوت‌هایی دارند؟
Server ،Fully Managed و Serverless سه مفهوم مختلف در زمینه مدیریت و اجرای برنامه‌ها و سرویس‌های آنلاین هستند. هر یک از این مفاهیم تفاوت‌های اصلی دارند که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

سرور (Server)
سرور یک دستگاه فیزیکی یا مجازی است که میزبانی برنامه‌ها و سرویس‌های شما را بر عهده دارد. در این حالت، شما مسئولیت مدیریت سرور را بر عهده دارید که شامل نصب و راه‌اندازی سیستم‎‌عامل، پیکربندی نرم‌افزارهای مورد نیاز، امنیت و به‌روزرسانی‌ها می‌شود. این روش برای برنامه‌ها و سرویس‌هایی که نیازمند کنترل کامل بر محیط اجرایی خود هستند و ممکن است نیاز به پیکربندی‌های سفارشی داشته باشند، مناسب است.

کاملا مدیریت‌شده (Fully Managed)
در این حالت، سرویس‌دهنده مسئولیت مدیریت کامل زیرساخت سرور را بر عهده دارد. شما فقط نیاز دارید برنامه یا سرویس خود را مستقر کنید و روی بهبود عملکرد آن متمرکز شوید. به‌طور معمول، سرویس‌دهنده وظایفی مانند پیکربندی، به‌روزرسانی‌ها، پشتیبانی و مانیتورینگ را بر عهده می‌گیرد. این روش برای توسعه‌دهندگانی که تمایل دارند تمرکز بیشتری بر برنامه‌نویسی و توسعه داشتنه باشند و علاقه‌ای به مدیریت زیرساخت‌ها ندارند، مناسب است.

فارغ از سرور (Serverless)
در این مدل، توسعه‌دهنده، برنامه‌ها و سرویس‌ها را به‌صورت قطعه‌های کوچک برنامه‌نویسی می‌کند و اجرای آن‌ها به‌صورت خودکار و پیش‌فرض توسط سرویس‌دهنده مدیریت می‌شود. همان‌گونه که اشاره کردیم، مزیت روش فوق این است که تنها بر اساس مصرف منابع محاسباتی و زمان اجرا هزینه مربوطه را پرداخت می‌کنید. فارغ از سرور برای برنامه‌ها و سرویس‌هایی که دارای بار متغیر هستند و بر مبنای اصل مقیاس‌پذیری طراحی می‌شوند، مناسب است. به‌طور خلاصه، تفاوت‌های اصلی این مفاهیم به‌شرح زیر است:

Server: شما مسئولیت مدیریت و پیکربندی سرور را بر عهده دارید.
Fully Managed: سرویس‌دهنده مسئولیت مدیریت زیرساخت سرور را بر عهده دارد و شما بر برنامه‌نویسی و توسعه تمرکز می‌کنید.
Serverless: شما نیازی به مدیریت مستقل سرورها ندارید و برنامه‌ها به‌صورت قطعه‌های کوچک اجرا می‌شوند که توسط سرویس‌دهنده مدیریت می‌شوند.
استفاده از هر روش به نیازهای کاری و ماهیت برنامه یا سرویس موردنظر بستگی دارد.

مولفه‌های کلیدی معماری فارغ از سرور چیستند؟
معماری فارغ از سرور یک مدل معماری برنامه‌پذیر است که در آن توسعه‌دهندگان برنامه‌ها و سرویس‌ها را به‌جای ساخت یک برنامه کامل و یکپارچه در قالب بخش‌های کوچکی برنامه‌نویسی می‌کنند تا اجرای آن‌ها سریع‌تر شده، قابلیت اجرای خودکار را پیدا کنند و به‌شکل پیش‌فرض توسط سرویس‌دهنده مدیریت شوند. همان‌گونه که در ابتدای مطلب اشاره کردیم، در معماری فارغ از سرور توسعه‌دهندگان نیازی به مدیریت تجهیزات زیرساختی مانند سرورها، شبکه‌ها و ذخیره‌ساز‌ها ندارند و تنها کاری که باید انجام دهند این است که تمرکز خود را بر منطق تجاری برنامه قرار دهند.

در معماری فارغ از سرور، برنامه‌ها به‌صورت رویدادمحور عمل می‌کنند. به این معنی که برنامه‌ها و سرویس‌ها در واکنش به وقوع رویدادها (مانند درخواست‌های HTTP، تغییرات در پایگاه داده، ورودی‌های کاربر و غیره) فعال می‌شوند و توابع مرتبط با هر رویداد برای پردازش آن فراخوانی می‌شوند. به‌طور کلی، معماری فارغ از سرور شامل مولفه‌های زیر است:

توابع (Functions): برنامه‌ها در معماری فارغ از سرور به‌صورت توابع کوچکی پیاده‌سازی می‌شوند. هر تابع بر اساس درخواستی که از کاربر دریافت کرده اجرا می‌شود، وظیفه خاصی را انجام می‌دهد، واکنش خاصی به یک رویداد نشان می‌دهد و پایان می‌پذیرد. در این حالت، نتیجه ممکن است به‌شکل ملموس به کاربر نشان داده شود یا کاری در پس‌زمینه انجام شود. به‌طور معمول، این توابع به زبان‌های برنامه‌نویسی رایج مثل جاوااسکریپت، پایتون، جاوا و غیره پیاده‌سازی می‌شوند.
رویدادها (Events): رویدادها عملیات یا رخدادهایی هستند که اجرای توابع را پدید می‌آورند. این عملیات ممکن است شامل درخواست‌های HTTP، ویرایش یا به‌روزرسانی پایگاه داده، بارگیری یا بارگذاری فایل و غیره باشند. هر تابع می‌تواند به یک یا چند رویداد واکنش داده و اجرا ‌شود. وقتی که یک رویداد رخ می‌دهد، تابع مربوطه به‌صورت خودکار فعال و اجرا می‌شود.
سرویس‌ها و واسط‌های برنامه‌نویسی کاربردی: در معماری فارغ از سرور، شما می‌توانید سرویس‌های آماده‌ای را که توسط سرویس‌دهنده آماده می‌شوند استفاده کنید. در بیشتر موارد، این سرویس‌ها برای فضای ذخیره‌سازی تحت شبکه، پیاده‌سازی پایگاه داده، ارسال پیام و غیره هستند. همچنین، می‌توانید واسط‌های برنامه‌نویسی کاربردی خود را برای دسترسی به توابع و سرویس‌ها ایجاد کنید تا سایر برنامه‌ها و سرویس‌ها بتوانند از آن‌ها استفاده کنند.
مقیاس‌پذیری خودکار: سرویس‌دهنده فارغ از سرور، مسئول مقیاس‌پذیری خودکار توابع است. این حرف به معنای آن است که تعداد نمونه‌های تابع می‌تواند بر اساس بار کاری تغییر کند. در زمان‌های پیک بار، تعداد نمونه‌ها افزایش می‌یابد تا بتواند تقاضای افزایش‌یافته را پردازش کند. در زمان‌های کاهش بار، تعداد نمونه‌ها کم می‌شوند تا منابع محاسباتی آزاد شوند.
پرداخت مبتنی بر مصرف: در معماری فارغ از سرور، شما فقط برای زمانی که توابع در حال اجرا هستند، پرداخت می‌کنید. هزینه‌ها بر اساس مصرف منابع محاسباتی و زمان اجرای توابع محاسبه می‌شوند.
پلتفرم اجرایی (Execution Platform): محیطی است که توابع در آن اجرا می‌شوند و عملیات مقیاس‌بندی، مدیریت منابع، مانیتورینگ و مدیریت خطاها در آن انجام می‌شود. برخی از معروف‌ترین پلتفرم‌های اجرایی AWS Lambda، Microsoft Azure Functions و Google Cloud Functions
هستند.

سرویس‌های پشتیبانی (Supporting Services): در معماری مذکور، سرویس‌های پشتیبانی مانند احراز هویت، صف‌ها و سایر سرویس‌ها به‌صورت مجزا و مدیریت‌شده در اختیار توسعه‌دهندگان قرار می‌گیرند. این سرویس‌ها برای استفاده آسان و سریع از قابلیت‌های کمکی مورد استفاده قرار می‌گیرند تا به این شکل تیم‌های توسعه درگیر مسائل مدیریت پلتفرم نشوند.
چگونه از الگوواره فارغ از سرور استفاده کنیم؟
برای ساخت یک برنامه فارغ از سرور ابتدا باید محیط اجرایی ابرمحور را انتخاب و پیکربندی کنید. به‌طور کلی، روند ساخت یک برنامه فارغ از سرور با استفاده از سرویس AWS Lambda به‌شرح زیر است:

ثبت‌نام و ایجاد حساب کاربری AWS: به‌عنوان اولین قدم، باید در سرویس AWS ثبت‌نام کنید و یک حساب کاربری بسازید.
ایجاد تابع: پس از ورود به داشبورد AWS باید به سرویس AWS Lambda بروید و یک تابع جدید ایجاد کنید. در این مرحله، شما می‌توانید زبان برنامه‌نویسی مورد نظر خود را انتخاب کنید، مانند Node.js، Python، Java و کدهای مربوط به تابع خود را تعریف کنید.
پیکربندی رویدادها: در محیط AWS Lambda، شما می‌توانید رویدادهایی مانند فراخوانی HTTP، ایجاد یا به‌روزرسانی یک شیء در سرویس ذخیره‌سازی و غیره را انجام دهید. این رویدادها وظیفه اجرای تابع را بر عهده دارند.
تست و تحویل: پس از تعریف تابع و تنظیم رویدادها، شما می‌توانید تابع خود را آزمایش کرده و اطمینان حاصل کنید که بدون مشکل کار می‌کند. سپس، می‌توانید تابع را به‌عنوان یک سرویس فعال در دسترس قرار دهید.
مقیاس‌پذیری و مدیریت: یکی از مزیت‌های فارغ از سرور، مقیاس‌پذیری خودکار با هدف پاسخ‌گویی به بارهای ترافیکی است. سرویس AWS Lambda به‌طور خودکار تعداد نمونه‌های تابع را افزایش می‌دهد تا بتواند هنگامی که درخواست‌ها زیاد شدند بدون وقفه به آن‌ها رسیدگی کند.
نکته مهمی که باید به آن اشاره داشته باشیم این است که توضیحات فوق به ساخت یک نمونه ساده از یک برنامه فارغ از سرور با استفاده از سرویس AWS Lambda اشاره دارد. برای ساخت برنامه‌های پیچیده‌تر، ممکن است نیاز به تنظیمات و پیکربندی‌های بیشتری داشته باشید. همچنین، روند فوق برای سرویس‌های ابری دیگر با کمی تغییرات، یکسان است.

کلام آخر

معماری فارغ از سرور نقش مهمی در دنیای محاسبات و به‌ویژه رایانش ابری دارد و به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد بدون نگرانی در مورد زیرساخت سرور، برنامه‌ها و توابع خود را اجرا کنند. در نتیجه، توسعه‌دهندگان می‌توانند بهترین استفاده را از منابع موجود داشته باشند، زمان توسعه را کاهش دهند و به‌شکل دقیق‌تر به درخواست‌های کاربران پاسخ دهند.

تغییرات جدید در windows11

مشخصات

مجموعه: مقالات

منتشر شده در سه شنبه, 24 ارديبهشت 1404 04:04

نگارش یافته توسط Super User

تعداد بازدید: 430

تغییرات جدید در windows11

مایکروسافت در حال بازطراحی منوی استارت ویندوز 11 است و مجموعه‌ای از ویژگی‌های هوش مصنوعی جدید را طی ماه آینده به این سیستم عامل اضافه خواهد کرد. این تغییرات ابتدا برای کاربران برنامه Windows Insiders که از دستگاه‌های مجهز به پردازنده Snapdragon X Copilot Plus مانند دستگاه‌های جدید سرفیس استفاده می‌کنند، در دسترس خواهد بود. منوی استارت جدید، که ماه گذشته در یک نسخه اولیه کشف شد، فضای بیشتری دارد و دسترسی آسان‌تر و قابل پیمایش به همه برنامه‌های نصب شده را فراهم می‌کند.

پنل همراه گوشی در منوی استارت
منوی استارت به‌روزرسانی‌شده ویندوز 11، علاوه بر ظاهر بهتر در نمایشگرهای بزرگ، دارای یک پنل همراه گوشی جدید خواهد بود که امکان دسترسی سریع به مخاطبین اخیر، پیام‌ها، تماس‌ها، سطح باتری، انتقال فایل و موارد دیگر را در دستگاه‌های آیفون یا اندروید همگام‌سازی‌شده فراهم می‌کند.

ویژگی‌های جدید هوش مصنوعی در ویندوز 11
ویندوز 11 مجموعه‌ای از ویژگی‌های هوش مصنوعی جدیدی را از جمله یک ابزار هوش مصنوعی جدید در منوی تنظیمات ویندوز؛ اقدامات بیشتر Click to Do برای متن و تصویر؛ ویژگی‌های ویرایش هوش مصنوعی برای برنامه‌های Paint، Photos و Snipping Tool؛ جستجوی بصری Copilot Vision؛ بهبود جستجوی ویندوز؛ توضیحات غنی تصویر برای Narrator؛ عملکردهای نوشتاری هوش مصنوعی در Notepad و اقدامات هوش مصنوعی از داخل File Explorer، دریافت خواهد کرد. مایکروسافت در پست وبلاگ مفصل خود اعلام کرده است که این ویژگی‌های هوش مصنوعی برای ایجاد تجربیات بصری‌تر، قابل دسترس‌تر و مفیدتر طراحی شده‌اند. کاربران می‌توانند از هوش مصنوعی روی دستگاه برای تنظیمات ویندوز استفاده کنند یا برای رفع مشکلات، مانند کوچک بودن نشانگر ماوس، کمک بگیرند. طبق تصویر نمونه مایکروسافت، ویندوز این توصیه‌ها را با هشدار «توصیه‌ها توسط هوش مصنوعی تولید شده و ممکن است نادرست باشند» مشخص می‌کند. این موضوع اعتماد چندانی ایجاد نمی‌کند، به‌ویژه با توجه به اینکه تنظیمات ویندوز می‌تواند اقداماتی مانند بازنشانی کارخانه کامپیوتر را انجام دهد. همچنین در File Explorer، کلیک راست روی یک فایل، میانبرهای جدیدی مانند ویرایش تصاویر و تولید خلاصه متن قبل از باز کردن فایل ارائه خواهد داد.

بهبود برنامه‌های ویرایش تصویر
برای کاربرانی که از برنامه‌های اصلی ویندوز برای ویرایش تصاویر استفاده می‌کنند، برنامه Photos ویژگی جدید «Relight» را ارائه خواهد داد که امکان افزودن تا سه منبع نور موقعیتی به تصویر را فراهم می‌کند. برنامه Paint ابزار انتخاب مبتنی بر محتوا برای جابه‌جایی، پاک کردن و پر کردن مولد خواهد داشت و قادر به تولید استیکرهای دیجیتال از یک درخواست متنی خواهد بود. ویژگی‌های مهم دیگر مرتبط با تصویر در Snipping Tool شامل عملکرد Perfect Screenshot برای برش خودکار به محتوای برجسته، امکان کپی متن از تصاویر و اسکرین‌شات‌ها و ابزار eyedropper برای نمونه‌برداری از رنگ‌های روی صفحه است.

زمان انتشار آپدیت جدید ویندوز 11
کاربران ویندوز برپایه Arm و با تراشه‌های Snapdragon X ابتدا این ویژگی‌های جدید را دریافت خواهند کرد، اما مالکان کامپیوترهای Copilot Plus با تراشه‌های اینتل و AMD این به‌روزرسانی‌ها را با کمی تاخیر دریافت خواهند کرد